| İsim |
Puan |
Anlam |
|---|---|---|
| HARMAN |
1. Tahıl demetlerinin üzerinden düven geçirilerek tanelerin başaklarından ayrılması. Bu işin yapıldığı mevsim, sonbahar. 2. Birçok çeşitten birer parça alıp yeni bir bileşim oluşturmak. |
|
| İÇTEN |
. Yürekten, candan, samimi. En önemli, can alıcı noktasından. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. |
|
| MİHRİŞAH |
Şahların güneşi. |
|
| ZAMBAK |
Güzel ve iri çiçekli bir süs bitkisi. |
|
| NUR |
1. Aydınlık, parıltı, parlaklık, niran. 2. Mekke'deki Hıra dağı. Işığın bir şeye yansımasından meydana gelen parlaklık. Zünnureyn Hz. Peygamberin 2 kızıyla evlendiği için Hz. Osman'a verilen unvan, onur sahibi. Kur'anı Kerim'in 24. suresinin adı. |
|
| REVAHİ |
Bal arıları. |
|
| ERBERK |
Şimşek gibi yiğit. |
|
| LEYÂN |
Parlayan, parlayıcı, konforlu, lüks hayat. |
|
| MÜRİD |
1. İdare eden, emreden buyuran. 2. Bir şeyhe bağlı olan kimse. Türk dil kurallarına göre "d/t" olarak kullanılır. |
|
| ŞENBAY |
Neşeli, sevinçli, mutlu, varlıklı kimse. |
Son yorumlar
1 yıl 27 hafta önce